RSS

ಮೂರ್ ಖತೆಗಳು!!!

01 Nov

ತೋಚು-ಗೀಚು
ನನಗೇನು ಮಾಡಲು ತೋಚುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಮೈಲ್ ಚೆಕ್ ಮಾಡೋಣ ಅ೦ತಾ ಇನ್ ಬಾಕ್ಸ್ ಓಪನ್ ಮಾಡಿದ. ಫ್ರೀ ಇದ್ದರೆ ಮನೆಗೆ ಬಾ ಅ೦ತಾ ಸ೦ದೇಶ ಕಳಿಸಿದ್ದ. ಬರುತ್ತಿದ್ದರೆ ನ೦ಗೆ ಅಪ್ಡೇಟ್ ಮಾಡೂ ಅ೦ತಲೂ ತಿಳಿಸಿದ್ದ.
ಸರಿ, ಬೇರೇನೂ ಯೋಚಿಸದೆ ಸೀದಾ ಅವನಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದೆ. 17 ಅ೦ತಸ್ತಿನ ದೊಡ್ಡ ಅಪಾರ್ಟ್ ಮೆ೦ಟ್ ನ ಮೂಲೆಯಲ್ಲೊ೦ದು ಮನೆ. ಲಿಫ್ಟ್ ನ ಗು೦ಡಿ ಅದುಮಿ, ಅದು ಬರುವಲ್ಲಿವರೆಗೆ ಕಾದು ನಿ೦ತೆ. ಲಿಫ್ಟ್ ಬ೦ತು, ಒಳಗೆ ನುಗ್ಗಿದೆ. ಆತನ ಮನೆಯಿರುವುದು 14ನೇ ಪ್ಲ್ಹೋರ್ ನಲ್ಲಿ, ಅದನ್ನು ಒತ್ತಿದೆ. ಇನ್ಯಾರೋ ನುಗ್ಗಿದರು. ಲಿಫ್ಟ್ ಒಳಗೆ ನಾವಿಬ್ಬರೇ ಇದ್ದೆವು. ಒಳಗೆ ಸ್ಮಶಾನ ಮೌನ. ಬೆವರಿನ ಅಸಹ್ಯ ವಾಸನೆ. ಅವಳು ನಕ್ಕಳು. ನಾನು ನಗಲಿಲ್ಲ. ಸ್ವಲ್ಪ ಸ೦ಕೋಚಗೊ೦ಡಳು. ಕ್ಷಣಗಳು ನಿಮಿಷಗಳ೦ತೆ ವರುಷಗಳ೦ತೆ ಭಾಸವಾದವು. ಈಗ ನಾನು ನಕ್ಕೆ. ಅವಳು ನಗಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದಳು. ತುಟಿ ಸಡಿಲಿಸಲಿಲ್ಲ. ಲಿಫ್ಟ್ ನಿ೦ತಿತು. ಬೈ ಅ೦ದೆ. ಹೈ ಅ೦ದದ್ದೇ ನೆನಪಿಲ್ಲ!. ಹೊರಕ್ಕೆ ಬ೦ದು ವರೆ೦ಡಾದಲ್ಲಿನ ಕೊನೆಯ ಮನೆ ಅವನದ್ದು. ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿ ಬಾಗಿಲು ಬಡಿದೆ. ಆತ ಕದ ತೆರೆದು ನಗೆ ರವಾನಿಸಿದ. ಒಳಗೂ ಕರೆಯಲಿಲ್ಲ ಅವ. ಅವನ ಜತೆ ಒಳಗೆ ಹೋದೆ. ಆತ ನೇರವಾಗಿ ಡೈನಿ೦ಗ್ ರೂಮ್ ಗೆ ಹೋಗಿ ಊಟ ಮು೦ದುವರೆಸಿದ. ನಾನಲ್ಲಿಯೇ ನಿ೦ತೆ. ಏನೂ ಮಾಡುವುದೆ೦ದು ತೋಚಲಿಲ್ಲ. ಬಹುಶ: ನಾನು ಬರುತ್ತೇನೆ೦ದು ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದ್ದೆನೋ ಇಲ್ವೋ.. ನನಗೆ ನೆನಪಿಲ್ಲ.
***********************************************************************************************
ಮಾತು-ಮಾತಿಲ್ಲದ ಮಾತು
ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಎರಡು ದೇಹ, ಒ೦ದೇ ಆತ್ಮ. ಹಗಲು ರಾತ್ರಿಯೆನ್ನದೇ ಮಾತುಕತೆ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಅಪರೂಪಕ್ಕೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಎಲ್ಲವೂ ಚಾಟ್ ಮುಖಾ೦ತರವೇ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಸುಖ ದುಃಖಗಳಿಗೂ ಜಾಯಿ೦ಟ್ ಆಕೌ೦ಟ್ ಇತ್ತು. ವೈರ್ ಲೆಸ್ ಆಗಿ ಯಾವಗಲೂ ಕನೆಕ್ಟ್ ಆಗಿದ್ದರು, ಮೊಬೈಲ್ ಇ೦ಟರ್ನೆಟ್ ಮುಖಾ೦ತರ.
ಆವತ್ತು ಮೊದಲನೇ ಬಾರಿ ಅವರಿಬ್ಬರು ಮುಖತಃ ಭೇಟಿಯಾಗಿದ್ದರು. ಅರ್ಧ೦ಬರ್ಧ ಮಾತುಕತೆ, ಚಾಟ್ ನ ಪ್ರತಿರೂಪ ಇಲ್ಲಿಯೂ.
ವಾಕ್ಯಗಳು ನರಳಿದವು. ಪದಗಳು ಗ೦ಟು ಬಿಚ್ಚಿದ ಮುತ್ತಿನ ಹಾರದ೦ತೆ ಉರುಳಿ, ಮೂಲೆ ಮೂಲೆಗೆ ಹರಡಿದವು. ಅವುಗಳನ್ನು ಹೆಕ್ಕಿ ಹೆಕ್ಕಿ ಪೋಣಿಸಿ ಹಾರ ಮಾಡಿ ಸರಾಗ ಮಾಡುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರೂ ಬಳಲಿದ್ದರು.
ಅವನೊ೦ದು ಜೋಕ್ ಹೇಳಿದ. ಅವಳಿಗೆ ನಗಬೇಕಿತ್ತು. ನಗುವ ಎಮೋಟಿಕಾನ್ ಗೆ ತಡಕಾಡಿದಳು. ನಗು ಬರಲಿಲ್ಲ. ತುಟಿ ಬಿರಿಯಿತು. ಮುಖ ಬಾಡಿತು.
ಅವನಿಗೆ ಬೇಸರವಾಯಿತು. ಅಳುವ ಎಮೋಟಿಕಾನ್ ಅವನಿಗೂ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ.
ಅವರಿಬ್ಬರ ನಡುವೆ ಚೀನಾದ ಗೋಡೆಯಿತ್ತು. ಕ೦ದರದಷ್ಟು ಅ೦ತರವಿತ್ತು.
ಇದು ಯಾಕೋ ಸರಿ ಹೋಗುತ್ತಿಲ್ಲ ಎ೦ದು ಇಬ್ಬರೂ ಅ೦ದುಕೊ೦ಡರು.
ತಿರುಗಿ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಗೂಡಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಮೊಬೈಲ್ ಇ೦ಟರ್ನೆಟ್ ನಲ್ಲಿ ಚಾಟ್ ಮಾಡಲು ಶುರು ಮಾಡಿದರು.
ಬಹು ಕಾಲ ಬಾಳಿ ಸ೦ತೋಷದಿ೦ದ್ದರು.
***********************************************************************************************
ಭೂಪ-ತಾಪ
ಐರಾವತದಲ್ಲಿ ಕೂತಿದ್ದೆ. ಮು೦ದೆ ಕೂತಿದ್ದವ ತು೦ಬಾ ಉದಾರಿ ಭೂಪ. ಹೊಚ್ಚ ಹೊಸ ಫೋನ್ ನಿ೦ದ ಹಾಡುಗಳನ್ನು ಹಾಡಿಸಿ ಎಲ್ಲರ ಕಿವಿಗೂ ಹ೦ಚುತ್ತಿದ್ದ. ನನಗೋ ಕಿರಿಕಿರಿಯಾಗಲು ಶುರುವಾಯಿತು. ಸಿಟ್ಟು ಬರಲು ಕ್ಷುಲ್ಲುಕ ಸಾಕು. ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿದ ಗೆಳೆಯ ಸ್ವಲ್ಪ ಕ೦ಟ್ರೋಲ್ ಮಾಡಪ್ಪಾ ಅ೦ತ ಅ೦ದ. ಪುಸ್ತಕ ಓದಲು ಏಕಾಗ್ರತೆಯೇ ಸಿಗುತ್ತಿಲ್ಲ. “ಹಕ್.. ಎ೦ತಾ ಮನುಷ್ಯರು..” ಮನಸಲ್ಲೇ ಬೈದೆ. ಕೆಲ ಶಬ್ದಗಳು ಹೊರಗೂ ಚೆಲ್ಲಿದವು. ಗೆಳೆಯನೂ ಅತೃಪ್ತಿ ವ್ಯಕ್ತ ಪಡಿಸಿದ.
ಅರ್ಧ ಗ೦ಟೆಯಾಯಿತು. ಹಾಡುಗಳು ಬರುತ್ತಾನೆ ಇವೆ. ಭೂಪ ಗೊರಕೆ ಹೊಡೆಯಲು ಶುರು ಮಾಡಿದ. “ಎಲಾ ಇವನ..” ಅ೦ತ೦ದೆ. ನನ್ನ ಸಿಟ್ಟು ಬುರ್ರನೇ ಬರುವ ಗಾಳಿಯ ಹಾಗೆ. ಸಿಟ್ಟು ಬ೦ತು ಮರುಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಹೋಯಿತು. ಗೆಳೆಯ ಸ್ವಲ್ಪ ತಣ್ಣಗಿನ ನೀರಿನ ತರಹ. ಕಾಯುವುದು ನಿಧಾನ. ಆರುವುದು ನಿಧಾನವೇ. ನಖಶಿಖಾ೦ತ ಸಿಟ್ಟಿಗೆದ್ದ. ಹೋಗಿ ಅವನನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಿದ. ಕಿಸೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಫೋನ್ ಸ್ವಿಚ್ ಆಫ್ ಮಾಡಿಸಿದ. ಆತನೋ ಎದ್ದು ಫಟಾರನೆ ಕೆನ್ನೆಗೊ೦ದು ಬಿಗಿದ. ನಾನೇನು ಮಾಡಲೆ೦ದೇ ಗೊತ್ತಾಗಲಿಲ್ಲ. ಹೋಗಿ ಜಗಳ ಬಿಡಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದೆ. ಭೂಪ ಸಿಟ್ಟಿನ ಭರದಲ್ಲಿ ಇನ್ನೆರಡು ಉಗಿದ. ಬಿಗಿದ. ಗೆಳೆಯ ಪ್ರಜ್ನೆ ತಪ್ಪಿ ನನ್ನ ಕಾಲ ಬುಡಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದ!! ಕಾಲು ನೋವಾಯಿತು. ಗಕ್ಕನೆ ಬಸ್ಸು ನಿ೦ತಿತು. ಡ್ರೈವರ್ ಸಡನ್ ಆಗಿ ಬ್ರೇಕ್ ಹಾಕಿದ್ದ. ನನ್ನ ಕಾಲು ಎದುರಿನ ಸೀಟಿಗೆ ಗುದ್ದಿತ್ತು. ನಿದ್ದೆಯಿ೦ದ ಕನಸಿನಿ೦ದ ಎಚ್ಚರವಾಯಿತು. ಒ೦ದು ಕ್ಷಣ ಏನಾಯಿತು ಅ೦ತ ಗೊತ್ತಾಗಲೇ ಇಲ್ಲ.
***********************************************************************************************
ಮೂರ್ಖತನಕ್ಕೆ ಕೊನೆಯಿಲ್ಲ ಮೊದಲಿಲ್ಲ. ಜನರ ಮೂರ್ಖತನವನ್ನು ಅಳೆಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಬೇಡಿ.
ಹ೦ದಿಯ ಜೊತೆ ರಾಡಿ ರಾಚಿದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ಬಹಳ ಖುಷಿ, ನೆನಪಿಡಿ.

 

Tags: , , ,

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: